Błędy popełniane jeszcze przed ruszeniem

Najwięcej szkód powstaje jeszcze przed ruszeniem, kiedy nikomu nie chce się sprawdzić dwóch rzeczy. Pierwszą jest punkt zaczepienia. Lina wpięta w zderzak, wahacz albo dolny wlot powietrza wyrywa element razem z mocowaniem, bo tylko fabryczne oczko holownicze przenosi takie obciążenie. W wielu autach wkręca się je dopiero po wyjęciu z kompletu narzędzi, więc najpierw trzeba je znaleźć, a to zajmuje chwilę. Drugą sprawą jest sama lina, dobierana najczęściej według zasady, że jakaś leży w bagażniku. Przetarta taśma albo cienki pas transportowy nie utrzymają masy pojazdu przy pierwszym szarpnięciu, a zerwana lina potrafi uderzyć w szybę. Do tego dochodzi brak oznakowania, choć przepisy wymagają chorągiewki lub zawieszki odblaskowej, oraz długość poza dopuszczalnym przedziałem od czterech do sześciu metrów. Zapomniany zapłon blokuje kierownicę, niezwolniony hamulec postojowy grzeje klocki przez całą drogę, a dźwignia zostawiona na biegu unieruchamia koła. Nieudane holowanie zaczyna się właśnie w tym miejscu, kilka minut przed startem, kiedy wszyscy się spieszą i zakładają, że jakoś to będzie. Warto w tych minutach przejrzeć jeszcze samą trasę, bo holowanie auta po nieznanych ulicach kończy się zawracaniem w ślepej uliczce bez wyjazdu.

Szarpanie, luźna lina i odwrócone hamowanie

Drugi zestaw błędów pojawia się w pierwszych sekundach jazdy. Kierowca z przodu rusza jak zwykle, lina napina się gwałtownie i albo pęka, albo wyrywa gwint z nadwozia. Prawidłowo wygląda to inaczej: powolne zwolnienie sprzęgła, wybranie luzów, dopiero potem gaz. Równie częsty jest brak pracy kierowcy z tyłu, który traktuje siebie jak pasażera. Tymczasem to on odpowiada za napięcie liny, więc lekko trzyma nogę na hamulcu przez całą trasę. Kiedy tego nie robi, lina raz zwisa, raz szarpie, a przy zjeździe z górki auto z tyłu dojeżdża do zderzaka poprzednika. Hamowanie także bywa odwrócone: pierwszy powinien hamować pojazd ciągnięty, nie holujący. Do tego dochodzą zbyt ostre skręty, bo drugi samochód jedzie po mniejszym łuku i wchodzi kołem na krawężnik albo ociera się o słupek. Zdarza się też, że kierowca z przodu zapomina o zestawie i wyprzedza albo wciska się w lukę, w którą zmieści się jedno auto. Prędkość powyżej trzydziestu kilometrów na godzinę w mieście i sześćdziesięciu poza nim to osobna kategoria, bo przy zerwanej linie zestaw rozjeżdża się w dwie strony. Lusterka robią się ważniejsze niż zwykle, bo część kierowców wjeżdża między auta i nie widzi napiętej liny. Takie holowanie aut kończy się stłuczką między własnymi autami.

Przepisy, o których zapomina się przy awarii

Trzecia grupa błędów dotyczy przepisów, o których łatwo zapomnieć przy nagłej awarii. Kierowca ciągniętego pojazdu musi mieć uprawnienia i być trzeźwy, bo formalnie prowadzi samochód, choć silnik nie pracuje. Posadzenie za kierownicą osoby bez prawa jazdy to wykroczenie, a nie drobiazg. Przepisy zabraniają też ciągnięcia auta z niesprawnym układem hamulcowym lub kierowniczym, wpinania w zestaw motocykla oraz jazdy z dwoma pojazdami naraz. Odpada również połączenie giętkie na oblodzonej nawierzchni, gdzie zestaw traci przyczepność szybciej, niż ktokolwiek zdąży zareagować. Autostrady i drogi ekspresowe są wyłączone poza dojazdem do najbliższego zjazdu, a mimo to co jakiś czas ktoś spróbuje przejechać kilkanaście kilometrów pasem awaryjnym. Osobno wypadają światła: pojazd holujący jedzie na mijaniu przez cały dzień, ciągnięty ma światła pozycyjne po zmierzchu, a z tyłu trójkąt ostrzegawczy albo włączone światła awaryjne. Kierowcy pomijają ten punkt najczęściej, choć to właśnie on decyduje, czy inni zauważą w porę wolno jadące auta. Nie wolno też zapominać o pasażerach, którzy w ciągniętym aucie dokładają masy przy hamowaniu. Zgodne z przepisami holowanie na linie nie jest trudne, tylko wymaga przypomnienia sobie kilku zdań z ustawy.

Zbyt długa trasa i brak planu na kłopoty

Ostatnia grupa błędów wynika z przeceniania własnych możliwości. Trasa rozciąga się z dwóch kilometrów na trzydzieści, bo warsztat u znajomego wydaje się lepszym pomysłem niż ten tuż za rogiem. Przy automatycznej skrzyni biegów kończy się to przegrzaniem przekładni, bo pompa oleju stoi razem z silnikiem, a instrukcja dopuszcza znacznie krótszy dystans. Drugim błędem jest brak umówionych sygnałów, przez co kierowca z tyłu nie ma jak zakomunikować, że coś się dzieje. Dwa mignięcia świateł i telefon na głośnomówiącym rozwiązują ten problem w kilkanaście sekund. Trzecim jest wybór trasy przez ruchliwe ulice w godzinach szczytu zamiast bocznych uliczek, gdzie zestaw nikomu nie wchodzi w drogę. Czwartym, najbardziej ryzykownym, odpinanie liny w ruchu albo na wąskim pasie, zamiast zatrzymania obu aut w bezpiecznym miejscu. Zdarza się też jazda w deszczu bez świateł, bez odstępu i bez wcześniejszego sprawdzenia, gdzie kończy się trasa. Piąty błąd to jazda bez planu awaryjnego, bo jeśli lina pęknie na środku skrzyżowania, obaj kierowcy muszą wiedzieć, gdzie zjechać i kto zabezpiecza miejsce zdarzenia. Holowanie samochodu wymaga spokoju, a nie tempa, i to zwykle pośpiech odpowiada za większość uszkodzeń, których nikt wcześniej nie planował.